Biuletyn Informacji Publicznej Biuletyn Informacji Publicznej Biuletyn Informacji Publicznej - Logo
Biuletyn Informacji Publicznej - Muzeum
 
 
 
   
 

Działalność Muzeum



Właśnie oglądasz starą wersję wpisu, z 8 października 2012 o 19:58:40. Zobacz poniżej różnice pomiędzy tą wersją a wersją biezaca wersja.

Muzeum Niepodległości z siedzibą w Pałacu Przebendowskich/Radziwiłłów

Siedzibą Muzeum Niepodległośc jest pałac, wzniesiony w początkach XVIII w. Początkowo był własnością rodziny Przebendowskich, w II poł. XVIII wieku przeszedł w ręce rodu Kossowskich. Na przełomie XVIII i XIX w. pałac zaczął podupadać, właściciele nie zawsze należycie dbali o obiekt, mieściły się tam: gabinet figur woskowych, hotel, Zajazd Białostocki, restauracja Gąsiorowskiego, sala tańca, zakład piwa „bawarskiego”, fabryka guzików, zakład złotniczy. Dopiero Jan Kazimierz Zawisza po nabyciu pałacu w 1863 r. przywrócił budowli właściwy charakter.Osobliwością pałacu było wówczas umieszczenie w nim kolekcji zbiorów archeologicznych oraz ozdobienie plafonu westybulu obrazem „Światło i ciemność” Henryka Siemiradzkiego. W roku 1912 pałac przeszedł na własność ks. Janusza Radziwiłła, który urządził w nim swoją warszawską siedzibę. Służyła ona księciu, uważanemu za nieformalnego przywódcę arystokracji polskiej, jako jedno z ważnych miejsc spotkań elit społeczno-politycznych kraju do roku 1939. W okresie II wojny światowej pałac pozostał siedzibą ks. Janusza, jednak w wyniku walk powstańczych (sierpień 1944 r.) uległ znacznemu zniszczeniu. Ks. Janusz wraz z najbliższymi (jak również innymi przedstawicielami arystokracji polskiej) został w początkach 1945 r. wywieziony przez NKWD do obozu w Krasnogorsku pod Moskwą. Kiedy w roku 1947 powrócił do Polski, nowe władze państwowe przydzieliły mu skromne mieszkanie na warszawskim Mokotowie, przejmując nieruchomość ze zrujnowanym pałacem na własność. W trakcie odbudowy (1947–1949) pałac umiejscowiono na „wysepce” nowo wybudowanej arterii komunikacyjnej nazwanej Trasą W-Z. Odrestaurowany pałac stał się najpierw siedzibą Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości, zaś od marca 1955 r. zaczął służyć nowej placówce – Muzeum Lenina, które zlikwidowano w roku 1989. W 1990 r. Minister Kultury i Sztuki utworzył Muzeum Historii Polskich Ruchów Niepodległościowych i Społecznych, które otrzymało siedzibę w Pałacu, zaś 12 sierpnia 1991 r. otrzymało ono nazwę Muzeum Niepodległości.

W Muzeum funkcjonują obecnie trzy wystawy stałe:

– „Z Orłem Białym przez wieki” – ukazująca historię Orła Białego od czasów legendarnych po współczesne, obrazująca funkcję, jaką pełniło godło, a także ukazująca jego liczne metamorfozy. Na wystawie znajdują się zdjęcia najpiękniejszych i najcenniejszych zabytków przedstawiających znak Orła Białego;

– „Polonia Restituta. O niepodległość i granice 1914 – 1921” – ilustrująca okoliczności odzyskania przez Polskę niepodległego bytu państwowego, ukazująca wysiłek i aktywność Polaków z trzech zaborów, mające na celu zbudowanie jednolitego i niepodległego organizmu państwowego, a także powojenną walkę o suwerenność kraju w 1920 roku;

– „Żeby Polska była Polską… Dzieje opozycji w PRL 1945 – 1989” – prezentująca działalność polskich środowisk niepodległościowych w dążeniu do restytucji suwerennego państwa polskiego w okresie od zakończenia II wojny światowej do powstania II Rzeczypospolitej w 1989 roku.

Muzeum organizuje ponadto wystawy czasowe, imprezy okolicznościowe z okazji obchodów ważnych rocznic, konkursy, lekcje muzealne, a ponadto ma w ofercie wystawy do wypożyczania dla innych placówek muzealnych i oświatowych. Muzeum prowadzi również działalność wydawniczą.

Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej 

Muzeum zlokalizowane jest w zabytkowym obiekcie wybudowanym przez władze carskie w latach 1832–1835 za pieniądze społeczeństwa polskiego. Cytadela obsadzona silnym garnizonem miała zwiększyć kontrolę władz rosyjskich nad buntowniczą Warszawą, jednocześnie stała się kolejnym ogniwem w łańcuchu twierdz chroniących zachodnie rubieże Imperium Romanowów. W jednym z budynków, tzw. X Pawilonie powstałym w latach 1826–1828, zostało zlokalizowane centralne więzienie śledcze dla więźniów politycznych. Według szacunkowych danych przez Cytadelę przewinęło się około 40 tys. więźniów: członków tajnych organizacji niepodległościowych, uczestników powstań narodowych (zwłaszcza powstania styczniowego), działaczy polskiego ruchu robotniczego, uczestników rewolucji 1905-1907 r., manifestacji patriotycznych, strajków robotniczych. Kilkuset z nich stracono na stokach twierdzy, tysiące wywieziono stąd na katorgę bądź zesłanie syberyjskie. Wśród więźniów X Pawilonu były tak wybitne postaci polskiej historii jak Romuald Traugutt, Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Gustaw Ehrenberg, ks. Piotr Ściegienny czy Stefan Okrzeja.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Cytadelę przejęło wojsko polskie. We wschodnim skrzydle X Pawilonu wyeksponowano pamiątki po więźniach. W latach okupacji niemieckiej 1939-1945 Cytadela stanowiła silny punkt oparcia władz niemieckich. Po II wojnie światowej obiekt znalazł się w gestii wojska. X Pawilon wydzielono wraz z najbliższym otoczeniem i udostępniono zwiedzającym w 1963 r., w 100-lecie wybuchu powstania styczniowego, jako Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej (stanowiące od 1990 r. oddział Muzeum Niepodległości w Warszawie). Obecnie jest to jedno z najważniejszych muzeów martyrologicznych na ziemiach polskich.

W Muzeum znajdują się 3 ekspozycje stałe:
– „Więźniowie X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej” – zorganizowana w zrekonstruowanych wnętrzach więziennych ukazuje historię zmagań Polaków o wyzwolenie narodowe i przemiany społeczne od spisków niepodległościowych z lat 30. XIX wieku aż do odzyskania niepodległości w 1918 r. X Pawilon jako miejsce, w którym rozstrzygały się losy wielu późniejszych katorżników i zesłańców, eksponuje również martyrologię Polaków na Syberii w epoce zaborów, ukazaną m.in. w kolekcji prac więźnia X Pawilonu, malarza – sybiraka Aleksandra Sochaczewskiego;- „Józef Piłsudski w X Pawilonie” – ukazuje fragment biografii J. Piłsudskiego wiążący się z X Pawilonem: kiedy jako czołowy przywódca PPS i redaktor „Robotnika” został tu osadzony wraz z żoną Marią 18 IV 1900 roku;

– „Sybiracy 1940 – 1956” – upamiętniająca losy Polaków represjonowanych na Wschodzie, koncentrująca się na dwóch zasadniczych problemach: realiach życia na tzw. wolnym osiedleniu i świadectwach pobytu obywateli Rzeczypospolitej w sowieckich obozach. Wszystkie prezentowane na wystawie obiekty pochodzą z Kolekcji Sybirackiej Muzeum Niepodległości (ok. 1400 jednostek).

W Muzeum prowadzone są ponadto lekcje muzealne.
Muzeum Więzienia Pawiak

Muzeum Więzienia Pawiak powstało w 1965 roku z inicjatywy i przy współudziale byłych więźniów politycznych Pawiaka wg projektu prof. Romualda Gutta i inż. arch. Mieczysława Mołdawy. Budynek wzniesiono na ocalałych fundamentach VII i VIII oddziału więzienia wysadzonego przez Niemców w sierpniu 1944 roku. Podczas budowy wykorzystano większość znalezionych w czasie odgruzowywania obiektu krat, zawiasów, zamków i okuć oraz zabezpieczono wydobyte z ruin dokumenty, elementy wyposażenia i przedmioty używane przez więźniów.

W skład zespołu pomnikowego Muzeum Więzienia Pawiak wchodzą ponadto: filar stanowiący fragment bramy wjazdowej, Pomnik Drzewa Pawiackiego – brązowa kopia słynnego wiązu, na którym rodziny ofiar od 1945 roku umieszczały tabliczki epitafijne, betonowy mur z blokami piaskowca okalający teren Muzeum z symbolicznymi rzeźbami projektu prof. Tadeusza Łodziany i prof. Stanisława Słoniny, a także dziedziniec więzienny z pomnikiem – obeliskiem autorstwa Zofii Pociłowskiej oraz Las Pamięci.

Ekspozycja stała – „Pawiak 1835 – 1944” – obejmuje cały okres funkcjonowania więzienia. Zasadniczą część ekspozycji stanowi zrekonstruowany w 1965 niemal w całości korytarz więzienny oddziału VII, cele z lat 1863–1918; 1918–1939; 1939–1944; cela kwarantanny i cela śmierci. Główna część ekspozycji poświęcona została okresowi okupacji niemieckiej 1939–1944. W tej części wystawy przedstawiliśmy niemiecki system okupacyjny w Polsce, dokonania Polskiego Państwa Podziemnego, różne formy walki, a także działalność konspiracyjnej siatki wewnętrznej.
Mauzoleum Walki i Męczeństwa

Na mocy uchwały Rady Ministrów z 25 lipca 1946 r. pomieszczenia piwniczne aresztu gestapo przy al. Szucha 25 w Warszawie zostały przejęte pod zarząd państwowy. Uznane za miejsce martyrologii i bohaterstwa Polaków, miały zostać zachowane w stanie nienaruszonym. Jednocześnie podjęto decyzję o utworzeniu w tym miejscu muzeum. Otwarcie Mauzoleum Walki i Męczeństwa nastąpiło 18 kwietnia 1952 r.

Najcenniejszą częścią ekspozycji są zachowane w nienaruszonym stanie korytarze, 4 cele zbiorowe, 10 izolatek i pokój dyżurnego gestapowca, gdzie odbywały się przesłuchania. Zwiedzającym udostępniono prezentację multimedialną.

Wprowadzone zmiany:

Zmiany:

8 października 2012 o 19:58:40Wersja bieżąca
Content
   
<div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: justify;">
<div><strong>Muzeum Niepodległości z siedzibą w Pałacu Przebendowskich/ Radziwiłłów< /strong></div> <div><strong>Muzeum Niepodległości z siedzibą w Pałacu Przebendowskich/ Radziwiłłów< /strong></div>
  <div></div>
<p align="left"><img style="border: 0px none;" src="http://www.muzeumniepodleglosci.art.pl/ muzeumbip/files/ foto/palac_small.jpg" alt="" width="480" height="273" border="0" /></p> <div><a href="http:// bip.muzeum-niepodleglosci.pl/ wp-content/uploads/2012/10/ F-006kopia.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-706" title="F 006kopia" src="http://bip.muzeum- niepodleglosci.pl/wp-content/ uploads/2012/ 10/F-006kopia- 300x188.jpg" alt="" width="300" height="188" /></a></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
<div>Siedzibą Muzeum Niepodległośc jest pałac, wzniesiony w początkach XVIII w. Początkowo był własnością rodziny Przebendowskich, w II poł. XVIII wieku przeszedł w ręce rodu Kossowskich. Na przełomie XVIII i XIX w. pałac zaczął podupadać, właściciele nie zawsze należycie dbali o obiekt, mieściły się tam: gabinet figur woskowych, hotel, Zajazd Białostocki, restauracja Gąsiorowskiego, sala tańca, zakład piwa „bawarskiego”, fabryka guzików, zakład złotniczy. Dopiero Jan Kazimierz Zawisza po nabyciu pałacu w 1863 r. przywrócił budowli właściwy charakter.Osobliwością pałacu było wówczas umieszczenie w nim kolekcji zbiorów archeologicznych oraz ozdobienie plafonu westybulu obrazem „Światło i ciemność” Henryka Siemiradzkiego. W roku 1912 pałac przeszedł na własność ks. Janusza Radziwiłła, który urządził w nim swoją warszawską siedzibę. Służyła ona księciu, uważanemu za nieformalnego przywódcę arystokracji polskiej, jako jedno z ważnych miejsc spotkań elit społeczno-politycznych kraju do roku 1939. W okresie II wojny światowej pałac pozostał siedzibą ks. Janusza, jednak w wyniku walk powstańczych (sierpień 1944 r.) uległ znacznemu zniszczeniu. Ks. Janusz wraz z najbliższymi (jak również innymi przedstawicielami arystokracji polskiej) został w początkach 1945 r. wywieziony przez NKWD do obozu w Krasnogorsku pod Moskwą. Kiedy w roku 1947 powrócił do Polski, nowe władze państwowe przydzieliły mu skromne mieszkanie na warszawskim Mokotowie, przejmując nieruchomość ze zrujnowanym pałacem na własność. W trakcie odbudowy (1947–1949) pałac umiejscowiono na „wysepce” nowo wybudowanej arterii komunikacyjnej nazwanej Trasą W-Z. Odrestaurowany pałac stał się najpierw siedzibą Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości, zaś od marca 1955 r. zaczął służyć nowej placówce – Muzeum Lenina, które zlikwidowano w roku 1989. W 1990 r. Minister Kultury i Sztuki utworzył Muzeum Historii Polskich Ruchów Niepodległościowych i Społecznych, które otrzymało siedzibę w Pałacu, zaś 12 sierpnia 1991 r. otrzymało ono nazwę Muzeum Niepodległości.  <div>Siedzibą Muzeum Niepodległości jest pałac, wzniesiony w początkach XVIII w. Początkowo był własnością rodziny Przebendowskich, w II poł. XVIII wieku przeszedł w ręce rodu Kossowskich. Na przełomie XVIII i XIX w. pałac zaczął podupadać, właściciele nie zawsze należycie dbali o obiekt, mieściły się tam: gabinet figur woskowych, hotel, Zajazd Białostocki, restauracja Gąsiorowskiego, sala tańca, zakład piwa „bawarskiego”, fabryka guzików, zakład złotniczy. Dopiero Jan Kazimierz Zawisza po nabyciu pałacu w 1863 r. przywrócił budowli właściwy charakter.Osobliwością pałacu było wówczas umieszczenie w nim kolekcji zbiorów archeologicznych oraz ozdobienie plafonu westybulu obrazem „Światło i ciemność” Henryka Siemiradzkiego. W roku 1912 pałac przeszedł na własność ks. Janusza Radziwiłła, który urządził w nim swoją warszawską siedzibę. Służyła ona księciu, uważanemu za nieformalnego przywódcę arystokracji polskiej, jako jedno z ważnych miejsc spotkań elit społeczno-politycznych kraju do roku 1939. W okresie II wojny światowej pałac pozostał siedzibą ks. Janusza, jednak w wyniku walk powstańczych (sierpień 1944 r.) uległ znacznemu zniszczeniu. Ks. Janusz wraz z najbliższymi (jak również innymi przedstawicielami arystokracji polskiej) został w początkach 1945 r. wywieziony przez NKWD do obozu w Krasnogorsku pod Moskwą. Kiedy w roku 1947 powrócił do Polski, nowe władze państwowe przydzieliły mu skromne mieszkanie na warszawskim Mokotowie, przejmując nieruchomość ze zrujnowanym pałacem na własność. W trakcie odbudowy (1947–1949) pałac umiejscowiono na „wysepce” nowo wybudowanej arterii komunikacyjnej nazwanej Trasą W-Z. Odrestaurowany pałac stał się najpierw siedzibą Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości, zaś od marca 1955 r. zaczął służyć nowej placówce – Muzeum Lenina, które zlikwidowano w roku 1989. W 1990 r. Minister Kultury i Sztuki utworzył Muzeum Historii Polskich Ruchów Niepodległościowych i Społecznych, które otrzymało siedzibę w Pałacu, zaś 12 sierpnia 1991 r. otrzymało ono nazwę Muzeum Niepodległości.W Muzeum funkcjonują obecnie trzy wystawy stałe:- „Z Orłem Białym przez wieki” – ukazująca historię Orła Białego od czasów legendarnych po współczesne, obrazująca funkcję, jaką pełniło godło, a także ukazująca jego liczne metamorfozy. Na wystawie znajdują się zdjęcia najpiękniejszych i najcenniejszych zabytków przedstawiających znak Orła Białego;</div>
W Muzeum funkcjonują obecnie trzy wystawy stałe:  
- „Z Orłem Białym przez wieki” – ukazująca historię Orła Białego od czasów legendarnych po współczesne, obrazująca funkcję, jaką pełniło godło, a także ukazująca jego liczne metamorfozy. Na wystawie znajdują się zdjęcia najpiękniejszych i najcenniejszych zabytków przedstawiających znak Orła Białego;  
  <div>
- „Polonia Restituta. O niepodległość i granice 1914 – 1921” – ilustrująca okoliczności odzyskania przez Polskę niepodległego bytu państwowego, ukazująca wysiłek i aktywność Polaków z trzech zaborów, mające na celu zbudowanie jednolitego i niepodległego organizmu państwowego, a także powojenną walkę o suwerenność kraju w 1920 roku; - „Polonia Restituta. O niepodległość i granice 1914 – 1921” – ilustrująca okoliczności odzyskania przez Polskę niepodległego bytu państwowego, ukazująca wysiłek i aktywność Polaków z trzech zaborów, mające na celu zbudowanie jednolitego i niepodległego organizmu państwowego, a także powojenną walkę o suwerenność kraju w 1920 roku;
- „Żeby Polska była Polską… Dzieje opozycji w PRL 1945 – 1989” – prezentująca działalność polskich środowisk niepodległościowych w dążeniu do restytucji suwerennego państwa polskiego w okresie od zakończenia II wojny światowej do powstania II Rzeczypospolitej w 1989 roku. - „Żeby Polska była Polską… Dzieje opozycji w PRL 1945 – 1989” – prezentująca działalność polskich środowisk niepodległościowych w dążeniu do restytucji suwerennego państwa polskiego w okresie od zakończenia II wojny światowej do powstania II Rzeczypospolitej w 1989 roku.
Muzeum organizuje ponadto wystawy czasowe, imprezy okolicznościowe z okazji obchodów ważnych rocznic, konkursy, lekcje muzealne, a ponadto ma w ofercie wystawy do wypożyczania dla innych placówek muzealnych i oświatowych. Muzeum prowadzi również działalność wydawniczą. Muzeum organizuje ponadto wystawy czasowe, imprezy okolicznościowe z okazji obchodów ważnych rocznic, konkursy, lekcje muzealne, a ponadto ma w ofercie wystawy do wypożyczania dla innych placówek muzealnych i oświatowych. Muzeum prowadzi również działalność wydawniczą.
</div> </div>
<div></div> <div></div>
<div><strong> <strong>Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej< /strong></strong>&nbsp;  <div style="text-align: left;"><strong> <strong>Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej< /strong></strong></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"><a href="http:// bip.muzeum-niepodleglosci.pl/ wp-content/uploads/2012/10/ DSC8506kopia.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-708" title="_DSC8506kopia" src="http://bip.muzeum- niepodleglosci.pl/wp-content/ uploads/2012/ 10/DSC8506kopia- 300x199.jpg" alt="" width="300" height="199" /></a></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
  <div style="text-align: left;"></div>
<a><img src="http://www.muzeumniepodleglosci.art.pl/ muzeumbip/files/ foto/pawilon_small.jpg" alt="" width="800" height="532" border="0" /></a>Muzeum zlokalizowane jest w zabytkowym obiekcie wybudowanym przez władze carskie w latach 1832–1835 za pieniądze społeczeństwa polskiego. Cytadela obsadzona silnym garnizonem miała zwiększyć kontrolę władz rosyjskich nad buntowniczą Warszawą, jednocześnie stała się kolejnym ogniwem w łańcuchu twierdz chroniących zachodnie rubieże Imperium Romanowów. W jednym z budynków, tzw. X Pawilonie powstałym w latach 1826–1828, zostało zlokalizowane centralne więzienie śledcze dla więźniów politycznych. Według szacunkowych danych przez Cytadelę przewinęło się około 40 tys. więźniów: członków tajnych organizacji niepodległościowych, uczestników powstań narodowych (zwłaszcza powstania styczniowego), działaczy polskiego ruchu robotniczego, uczestników rewolucji 1905-1907 r., manifestacji patriotycznych, strajków robotniczych. Kilkuset z nich stracono na stokach twierdzy, tysiące wywieziono stąd na katorgę bądź zesłanie syberyjskie. Wśród więźniów X Pawilonu były tak wybitne postaci polskiej historii jak Romuald Traugutt, Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Gustaw Ehrenberg, ks. Piotr Ściegienny czy Stefan Okrzeja.  <div style="text-align: left;">Muzeum zlokalizowane jest w zabytkowym obiekcie wybudowanym przez władze carskie w latach 1832–1835 za pieniądze społeczeństwa polskiego. Cytadela obsadzona silnym garnizonem miała zwiększyć kontrolę władz rosyjskich nad buntowniczą Warszawą, jednocześnie stała się kolejnym ogniwem w łańcuchu twierdz chroniących zachodnie rubieże Imperium Romanowów. W jednym z budynków, tzw. X Pawilonie powstałym w latach 1826–1828, zostało zlokalizowane centralne więzienie śledcze dla więźniów politycznych. Według szacunkowych danych przez Cytadelę przewinęło się około 40 tys. więźniów: członków tajnych organizacji niepodległościowych, uczestników powstań narodowych (zwłaszcza powstania styczniowego), działaczy polskiego ruchu robotniczego, uczestników rewolucji 1905-1907 r., manifestacji patriotycznych, strajków robotniczych. Kilkuset z nich stracono na stokach twierdzy, tysiące wywieziono stąd na katorgę bądź zesłanie syberyjskie. Wśród więźniów X Pawilonu były tak wybitne postaci polskiej historii jak Romuald Traugutt, Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Gustaw Ehrenberg, ks. Piotr Ściegienny czy Stefan Okrzeja.Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Cytadelę przejęło wojsko polskie. We wschodnim skrzydle X Pawilonu wyeksponowano pamiątki po więźniach. W latach okupacji niemieckiej 1939-1945 Cytadela stanowiła silny punkt oparcia władz niemieckich. Po II wojnie światowej obiekt znalazł się w gestii wojska. X Pawilon wydzielono wraz z najbliższym otoczeniem i udostępniono zwiedzającym w 1963 r., w 100-lecie wybuchu powstania styczniowego, jako Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej (stanowiące od 1990 r. oddział Muzeum Niepodległości w Warszawie). Obecnie jest to jedno z najważniejszych muzeów martyrologicznych na ziemiach polskich.</div>
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Cytadelę przejęło wojsko polskie. We wschodnim skrzydle X Pawilonu wyeksponowano pamiątki po więźniach. W latach okupacji niemieckiej 1939-1945 Cytadela stanowiła silny punkt oparcia władz niemieckich. Po II wojnie światowej obiekt znalazł się w gestii wojska. X Pawilon wydzielono wraz z najbliższym otoczeniem i udostępniono zwiedzającym w 1963 r., w 100-lecie wybuchu powstania styczniowego, jako Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej (stanowiące od 1990 r. oddział Muzeum Niepodległości w Warszawie). Obecnie jest to jedno z najważniejszych muzeów martyrologicznych na ziemiach polskich. Muzeum Niepodległości jest beneficjentem Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, działanie 6.1 Kultura pn.<strong><em>Kompleksowa poprawa oferty kulturalnej i wzrost dostępności do kultury obiektów Muzeum Niepodległości w Warszawie poprzez rewitalizację i modernizację oddziału – Cytadeli Warszawskiej – w szczególności X Pawilonu, XI Pawilonu, Bramy Bielańskiej i dziedzińca. Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2007-2013 w szczególności X Pawilonu, XI Pawilonu, Bramy Bielańskiej i dziedzińca.< /em></strong>
</div>  
<div align="justify">W Muzeum znajdują się 3 ekspozycje stałe:  
- „Więźniowie X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej” - zorganizowana w zrekonstruowanych wnętrzach więziennych ukazuje historię zmagań Polaków o wyzwolenie narodowe i przemiany społeczne od spisków niepodległościowych z lat 30. XIX wieku aż do odzyskania niepodległości w 1918 r. X Pawilon jako miejsce, w którym rozstrzygały się losy wielu późniejszych katorżników i zesłańców, eksponuje również martyrologię Polaków na Syberii w epoce zaborów, ukazaną m.in. w kolekcji prac więźnia X Pawilonu, malarza – sybiraka Aleksandra Sochaczewskiego; - „Józef Piłsudski w X Pawilonie” - ukazuje fragment biografii J. Piłsudskiego wiążący się z X Pawilonem: kiedy jako czołowy przywódca PPS i redaktor "Robotnika" został tu osadzony wraz z żoną Marią 18 IV 1900 roku;  
- „Sybiracy 1940 – 1956” – upamiętniająca losy Polaków represjonowanych na Wschodzie, koncentrująca się na dwóch zasadniczych problemach: realiach życia na tzw. wolnym osiedleniu i świadectwach pobytu obywateli Rzeczypospolitej w sowieckich obozach. Wszystkie prezentowane na wystawie obiekty pochodzą z Kolekcji Sybirackiej Muzeum Niepodległości (ok. 1400 jednostek).  
</div>  
  &nbsp;
  Muzeum X Pawilonu w związku z rewitalizacją jest nieczynne do odwołania<em> </em><strong><em>
<div>W Muzeum prowadzone są ponadto lekcje muzealne.</div> </em></strong>
  &nbsp;
<div></div> <div></div>
<div></div> <div></div>
<div><strong>Muzeum Więzienia Pawiak</strong></div> <div><strong>Muzeum Więzienia Pawiak</strong></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div><a href="http:// bip.muzeum-niepodleglosci.pl/ wp-content/uploads/2012/10/ Pawiak2.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-710" title="Pawiak2" src="http://bip.muzeum- niepodleglosci.pl/wp-content/ uploads/2012/ 10/Pawiak2-300x195.jpg" alt="" width="300" height="195" /></a></div>
  <div></div>
<div><strong> <div><strong>
  </strong></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
</strong><a><img src="http://www.muzeumniepodleglosci.art.pl/ muzeumbip/files/ foto/Pawiak2_small.jpg" alt="" width="1024" height="669" align="left" border="0" /></a>Muzeum Więzienia Pawiak powstało w 1965 roku z inicjatywy i przy współudziale byłych więźniów politycznych Pawiaka wg projektu prof. Romualda Gutta i inż. arch. Mieczysława Mołdawy. Budynek wzniesiono na ocalałych fundamentach VII i VIII oddziału więzienia wysadzonego przez Niemców w sierpniu 1944 roku. Podczas budowy wykorzystano większość znalezionych w czasie odgruzowywania obiektu krat, zawiasów, zamków i okuć oraz zabezpieczono wydobyte z ruin dokumenty, elementy wyposażenia i przedmioty używane przez więźniów.  <div>Muzeum Więzienia Pawiak powstało w 1965 roku z inicjatywy i przy współudziale byłych więźniów politycznych Pawiaka wg projektu prof. Romualda Gutta i inż. arch. Mieczysława Mołdawy. Budynek wzniesiono na ocalałych fundamentach VII i VIII oddziału więzienia wysadzonego przez Niemców w sierpniu 1944 roku. Podczas budowy wykorzystano większość znalezionych w czasie odgruzowywania obiektu krat, zawiasów, zamków i okuć oraz zabezpieczono wydobyte z ruin dokumenty, elementy wyposażenia i przedmioty używane przez więźniów.W skład zespołu pomnikowego Muzeum Więzienia Pawiak wchodzą ponadto: filar stanowiący fragment bramy wjazdowej, Pomnik Drzewa Pawiackiego – brązowa kopia słynnego wiązu, na którym rodziny ofiar od 1945 roku umieszczały tabliczki epitafijne, betonowy mur z blokami piaskowca okalający teren Muzeum z symbolicznymi rzeźbami projektu prof. Tadeusza Łodziany i prof. Stanisława Słoniny, a także dziedziniec więzienny z pomnikiem – obeliskiem autorstwa Zofii Pociłowskiej oraz Las Pamięci.</div>
W skład zespołu pomnikowego Muzeum Więzienia Pawiak wchodzą ponadto: filar stanowiący fragment bramy wjazdowej, Pomnik Drzewa Pawiackiego – brązowa kopia słynnego wiązu, na którym rodziny ofiar od 1945 roku umieszczały tabliczki epitafijne, betonowy mur z blokami piaskowca okalający teren Muzeum z symbolicznymi rzeźbami projektu prof. Tadeusza Łodziany i prof. Stanisława Słoniny, a także dziedziniec więzienny z pomnikiem – obeliskiem autorstwa Zofii Pociłowskiej oraz Las Pamięci.  
</div>   
<div align="justify">Ekspozycja stała – „Pawiak 1835 – 1944” - obejmuje cały okres funkcjonowania więzienia. Zasadniczą część ekspozycji stanowi zrekonstruowany w 1965 niemal w całości korytarz więzienny oddziału VII, cele z lat 1863–1918; 1918–1939; 1939–1944; cela kwarantanny i cela śmierci. Główna część ekspozycji poświęcona została okresowi okupacji niemieckiej 1939–1944. W tej części wystawy przedstawiliśmy niemiecki system okupacyjny w Polsce, dokonania Polskiego Państwa Podziemnego, różne formy walki, a także działalność konspiracyjnej siatki wewnętrznej.</div> <div align="justify">Ekspozycja stała – „Pawiak 1835 – 1944” - obejmuje cały okres funkcjonowania więzienia. Zasadniczą część ekspozycji stanowi zrekonstruowany w 1965 niemal w całości korytarz więzienny oddziału VII, cele z lat 1863–1918; 1918–1939; 1939–1944; cela kwarantanny i cela śmierci. Główna część ekspozycji poświęcona została okresowi okupacji niemieckiej 1939–1944. W tej części wystawy przedstawiliśmy niemiecki system okupacyjny w Polsce, dokonania Polskiego Państwa Podziemnego, różne formy walki, a także działalność konspiracyjnej siatki wewnętrznej.</div>
<div></div> <div></div>
<div><strong>Mauzoleum Walki i Męczeństwa  <div><strong>Mauzoleum Walki i Męczeństwa< /strong></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div><a href="http:// bip.muzeum-niepodleglosci.pl/ wp-content/uploads/2012/10/ 01-Gamach-Ministerstwa-Edukacji- Narodowej2.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-714" title="01 Gamach Ministerstwa Edukacji Narodowej2" src="http://bip.muzeum- niepodleglosci.pl/wp-content/ uploads/2012/ 10/01-Gamach- Ministerstwa- Edukacji-Narodowej2- 300x197.jpg" alt="" width="300" height="197" /></a></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div><strong>
</strong>  </strong></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
  <div></div>
<a><img src="http://www.muzeumniepodleglosci.art.pl/ muzeumbip/files/ foto/szucha_small.jpg" alt="" width="800" height="538" border="0" /></a>Na mocy uchwały Rady Ministrów z 25 lipca 1946 r. pomieszczenia piwniczne aresztu gestapo przy al. Szucha 25 w Warszawie zostały przejęte pod zarząd państwowy. Uznane za miejsce martyrologii i bohaterstwa Polaków, miały zostać zachowane w stanie nienaruszonym. Jednocześnie podjęto decyzję o utworzeniu w tym miejscu muzeum. Otwarcie Mauzoleum Walki i Męczeństwa nastąpiło 18 kwietnia 1952 r.  <div>Na mocy uchwały Rady Ministrów z 25 lipca 1946 r. pomieszczenia piwniczne aresztu gestapo przy al. Szucha 25 w Warszawie zostały przejęte pod zarząd państwowy. Uznane za miejsce martyrologii i bohaterstwa Polaków, miały zostać zachowane w stanie nienaruszonym. Jednocześnie podjęto decyzję o utworzeniu w tym miejscu muzeum. Otwarcie Mauzoleum Walki i Męczeństwa nastąpiło 18 kwietnia 1952 r.Najcenniejszą częścią ekspozycji są zachowane w nienaruszonym stanie korytarze, 4 cele zbiorowe, 10 izolatek i pokój dyżurnego gestapowca, gdzie odbywały się przesłuchania. Zwiedzającym udostępniono prezentację multimedialną.</div>
Najcenniejszą częścią ekspozycji są zachowane w nienaruszonym stanie korytarze, 4 cele zbiorowe, 10 izolatek i pokój dyżurnego gestapowca, gdzie odbywały się przesłuchania. Zwiedzającym udostępniono prezentację multimedialną.  
</div>   
</div> </div>

Nota: Zmiany techniczne.

Liczba wyświetleń: 13219